เสียงเพลงครวญครางคลอแนบหู...บดบังทุกสิ่ง
ปิดกั้นตนเองในภวังค์แห่งความสับสนของจิตใจ
เรื่องราวความทรงจำมากมาย..มิอาจเอื่อนเอ่ย
เพียงแค่มนุษย์ผู้โง่เขลา...แสนโดดเดี่ยว
คำโกหกที่สวยหรู...จากปากของเธอ
ความเชื่อใจที่ไร้ค่า..ช่างน่าสมเพส
มองย้อนออกไป...ผ่านสายฝนพรำ
ลึกลงไปในความรู้สึก..ความเจ็บปวด
ยิ้มเยาะให้กับความโง่เขลา..งมงาย
อากาศที่หนาวเย็น..และลมหายใจที่สั้นลง
ร่ำไห้ให้กับอดีตที่ผ่านไป..อย่างเงียบงัน
ก้าวเดินออกไปจาก..ฝันที่แสนเลวร้ายนี้
จงลืมตาขึ้น..เพื่อเผชิญกับความเป็นจริง
ลบล้างคำที่น่าสมเพสเหล่านั่น..ออกไปซะ
แสงไฟกำลังอ่อนลง..และหายไปอย่างเชื่องช้า
กรีดร้อง..ตะโกน..เสียสติ..คลุ้มคลั่ง
ในทางกลับกันของความเจ็บปวด..
แปรเปลี่ยนให้เป็นความแค้น..เกลียด
ผู้หญิงที่แสนน่ารังเกียจ..สกปรก
โลกสีหม่น..หลอกลวง....จอมปลอม
ความเป็นจริงที่ไม่อาจปฏิเสธ..ไม่มีวัน
ความจริงใจเคลือบด้วย..ยาพิษร้ายแรง
รอยยิ้มแสนอ่อนโยน..บนหน้ากากสีหม่น
จงตื่นขึ้นมาจากความเลวร้ายนั้นซะ
ก้าวข้ามความทรงจำที่แสนอัปยศ..
จงเกลียดชังความเชื่อใจ..เชื่อมั่น
ความอ่อนแอ..ไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป
GOOD BYE....DIABOLIC PAST!!
edit @ 26 May 2011 04:12:45 by mE'sShii
